Η κοινή πορεία κάθε ζευγαριού αποτελεί μια μοναδική συνθήκη, η οποία συνθέτει μια ιστορία συναισθηματικής σύνδεσης, αλλά και αναπόφευκτων προκλήσεων και συγκρούσεων. Στη σύγχρονη πραγματικότητα, οι σύντροφοι καλούνται να ανταπεξέλθουν ταυτόχρονα σε πολλαπλούς και ιδιαίτερα απαιτητικούς ρόλους. Η συχνή ασυμβατότητα μεταξύ αυτών των ρόλων, σε συνδυασμό με τις πρακτικές αντιξοότητες της καθημερινότητας, συνιστά πρωταρχική πηγή πίεσης και ψυχικής επιβάρυνσης.
Υπό αυτές τις συνθήκες, οι εκάστοτε μεταβολές και τα απρόβλεπτα γεγονότα έχουν ως αποτέλεσμα να κλονίσουν τις ισορροπίες των συζύγων ή συντρόφων, προκαλώντας σοβαρούς τριγμούς στη σχέση. Οι εν λόγω δυσκολίες εκδηλώνονται συχνά μέσω εντονότερων αντιπαραθέσεων, αποξένωσης, απιστίας ή ακόμη και με το ενδεχόμενο ενός διαζυγίου, ενώ δεν σπανίζει και η αρνητική επίδραση στην άσκηση του γονεϊκού ρόλου. Στις περισσότερες περιπτώσεις, παρατηρείται σημαντική καθυστέρηση στην αναζήτηση εξειδικευμένης υποστήριξης, με απρόβλεπτες συνέπειες για τη βιωσιμότητα της σχέσης.
Η αποδοχή ότι η συμβίωση ενέχει ατέλειες αποτελεί μια ιδιαίτερα επίπονη διαδικασία, καθώς προσκρούει στα κοινωνικά στερεότυπα που προβάλλουν εξιδανικευμένα πρότυπα απόλυτης και αδιατάρακτης ευτυχίας. Όμως μήπως θα πρέπει η κρίση να ιδωθεί ως ευκαιρία;